، ۲۵ مهر ۱۴۰۵ — ساعت ۰۱:۴۳
سلامت

پروفسور پروانه وثوق؛ صدای کودکان مبتلا به سرطان

زنده‌‌یاد پروفسور پروانه وثوق پزشکی دلسوز و انسانی وارسته بودند. ایشان از ابتدای تأسیس محک، یاور و همراه کودکان مبتلا به سرطان ایران بودند و عمر و دانش ارزشمند خود را به صورت داوطلبانه (بدون دریافت حقوق) وقف کودکان مبتلا به سرطان می‌کردند.

ایشان در اسفندماه ۱۳۱۴ در شهرستان تفرش واقع در استان مرکزی به دنیا آمدند و در سال ۱۳۴۲، مدرک دکترای عمومی خود را از دانشکده علوم پزشکی تهران دریافت کرده و دوره‌های تخصصی و فوق تخصصی خون و انکولوژی را در دانشگاه‌های کمبریج، ماساچوست و ایلینوی گذرانده‌اند. پروفسور وثوق در ادامه مسیر علمی خود، دوره تحصیلات تکمیلی پزشکی را در دانشگاه واشنگتن به پایان رساندند. ایشان پس از اتمام تحصیلات فوق تخصصی خود به ایران بازگشتند و در سال ۱۳۵۰ در بیمارستان کودکان حضرت علی‌اصغر تهران آغاز به کار کرده و بخش هماتولوژی و انکولوژی این بیمارستان را راه‌اندازی کردند. پس از بازنشستگی اجباری ایشان، از ابتدای تأسیس مؤسسه محک در سال ۱۳۷۰ به این مرکز پیوستند. ایشان بیش از ۱۰۰ عنوان کتاب و مقاله در زمینه بیماری‌های خون و سرطان کودکان تألیف کرد‌ه‌اند و در سال‌های خدمات مؤثر پزشکی خود، کودکان مبتلا به سرطان بسیاری را درمان کرده و سلامتی را به ایشان بازگردانده‌اند.

پروفسور پروانه وثوق از ابتدای فعالیت بیمارستان فوق تخصصی سرطان کودکان محک در سال 1386، به عنوان رئیس علمی بیمارستان، به صورت داوطلبانه (بدون دریافت حقوق)، لحظات عمر و دانش ارزشمند خود را وقف کودکان مبتلا به سرطان کردند.

پروفسور وثوق در پروژه ساخت بیمارستان فوق تخصصی سرطان کودکان محک، با سایر پزشکان و ارکان محک همراه بودند و همواره رسالت اصلی محک که حمایت از کودکان مبتلا به سرطان و خانواده‌های ایشان است را در تمام مراحل کار در نظر داشتند. پروفسور پروانه وثوق اگرچه از مواجهه با روندهای اداری و بروکراتیک گریزان بودند، اما همواره در میدان عمل حاضر بوده و از هیچ تلاشی برای کمک به کودکان مبتلا به سرطان دریغ نمی‌کردند.

ایشان با توجه به آن‌که بیمارستان محک در ابتدای مسیر کار خود بود، تمام همتشان را بر توسعه دانش انکولوژی، آموزش و درمان کودکان مبتلا به سرطان صرف کردند. با همت ایشان و سایر پزشکان و متخصصان بیمارستان محک بود که برنامه توسعه بیمارستان به سرعت پیش رفت و از سال 1386 تا 1390 این بیمارستان به حداکثر ظرفیت بهره برداری خود رسید. به گونه‌ای که دو آی سی یو و 6 بخش فعال انکولوژی برای درمان کودکان مبتلا به سرطان در این بیمارستان فعالیتشان را آغاز ‌کردند.

حضور پروفسور پروانه وثوق در بیمارستان فوق تخصصی سرطان کودکان محک بسیار ارزشمند بود چراکه پیش از این اعتبار پزشکانی چون ایشان، تنها در اختیار بیمارستان‌های دولتی یا خصوصی قرار می‌گرفت و اساسا حضور تمام وقت اساتیدی چون پروفسور وثوق در بیمارستان تازه تأسیس محک، همچون یک افسانه بود. اما با همت و دلسوزی بی‌دریغ ایشان این افسانه به واقعیت پیوست و بیماران 6 روز در هفته در محک امکان بهر‌ه‌مندی از دانش و تخصص ایشان را داشتند.

به‌روز‌رسانی برنامه‌های درمانی کودکان مبتلا به سرطان در بخش فیزیکی و علمی مؤسسه محک با حضور پروفسور وثوق با سرعت هرچه تمام‎‌تر پیش رفت. ایشان حتی در موارد اجرایی که بر عهده‌شان نبود، در صورت لزوم مشورت و همیاری می‌دادند.

پروفسور پروانه وثوق علی‌رغم نام و خدمات ارزشمندشان برای درمان کودکان مبتلا به سرطان از این‌که فعالیت‌هایشان رسانه‌ای شود، گریزان بودند و در بی‌صدایی، صدای کودکان مبتلا به سرطان شدند. ایشان شاگردان متعهد و متخصصی تربیت کردند که پس از درگذشتشان، زمینه‌های درمان مؤثر کودکان مبتلا به سرطان را فراهم کردند.

پروفسور پروانه وثوق سرانجام در صبح روز یکشنبه ۲۹ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۲ با کودکان مبتلا به سرطان وداع کرده و چشم از جهان فروبستند.

انتهای رپورتاژ آگهی/

آخرین خبرها