پرسپولیس در برابر فولاد هم موفق به گلزنی نشد، ولی بارقه هایی از تیم متفاوت را در برنامه های تاکتیکی نشان داد.
نبرد دو تیم فولاد و پرسپولیس در هفته دوم لیگ برتر، با تساوی بدون گل به پایان رسید. نبردی که در آن موقعیت گل کمی برای دو تیم به وجود آمد و نبردهای فیزیکی تا پایان بازی در جریان بازی دیده می شد.
تیم یحیی بعد از تساوی بدون گل برابر ذوب آهن در اصفهان، در ورزشگاه آزادی و در حضور هواداران هم موفق به گلزنی نشد، هر چند این تیم در هر دو بازی در غیاب مرتضی پورعلی گنجی تازه به خدمت گرفته و سید جلال بازنشسته گلی را هم دریافت نکرد.
نکته قابل توجه در جریان دو بازی این فصل پرسپولیس، استفاده از قدرت بازی با پای بیرانوند و شروع مجدد های این تیم با پاس های کوتاه از خط دفاع بود.
پرسپولیس در این دو بازی هیچگاه با ضربات بیرانوند در شروع مجددها توپ به زمین حریفان نفرستاد و با پاس های کوتاه سعی بر انتقال توپ به میانه میدان داشت. اتفاقی که باعث شد تا فرجی، نعمتی و گولسیانی به دفعات صاحب توپ شوند و نقش مدافعان پابه توپ را بازی کنند.
استفاده از ظرفیت خط دفاعی و پاس های متعدد آنها تا اینجای لیگ پیامدی برای پرسپولیس نداشته، ولی می تواند در ادامه راه، تنوع تاکتیکی این تیم را بیشتر کند و شرایط گلسازی و گلزنی را برای این تیم هموارتر کند.
باید دید پیوستن پورعلی گنجی به خط دفاع و لوکادیا به خط حمله، چه تاثیری در تفکر یحیی خواهد گذاشت و او با توجه به دو تساوی این تیم همچنان به همین روش در مسابقات حاضر خواهد شد.
